o contacontos de setembro

Día 1 de setembro de 2017 ás 12:00, na biblioteca de Escairón

Preparámonos para a volta ao cole con esta actividade do catálogo Ler conta moito:

Comechíns,

segundo prato

da man de Alba Bermúdez

o 1 de setembro, ás 12:00 na sala infantil

Mentres faciamos tempo para a hora, estivemos con Alba aprendendo cousas cun libro que non sabiamos que había na biblioteca: No tires de la cadena, secretos científicos sobre la caca y el pis nel descubrimos cousas que nunca imaxinamos que se puideran facer con esas dúas cousas.

Chegada a hora, comezamos averiguando os gustos dos participantes en canto á comida: se algún alimento non nos gusta, se temos alerxias ou intolerancias alimentarias, que é o que máis nos gusta na mesa e o que menos,…  Alba viña preparada para unha merendola de contos no campo cunha canasta cun mantel e chea de historias. Axudámoslle a poñer a mesa e a merendar contos:

Co de No quiero comer, aprendemos que coa axuda da nosa imaxinación podemos divertirnos mentres comemos aínda que sexan cousas que non nos gusten moito.

Co conto A vaca que puxo un ovo, aprendemos que poden ocorrer cousas incribles se o desexamos con forza e contamos con bos amigos.

O coelliño branco ensinounos que non hai que ser moi grande para vencer a un mangallón: abonda con ser máis listo porque o medo non debe deternos. 

C’O segredo de Flora, aprendemos unha canción para alonxar o mal humor e os comportamentos violentos.

E con Imos cazar un oso fomos de aventura con toda a familia.

Coma sempre, unha pequena selección de libros relacionados está exposta na Casiña dos ratos:

Advertisements

fotos do contacontos de agosto

Día 4 de agosto de 2017 ás 12:00, na biblioteca de Escairón

Preparámonos para as festas da vila con esta actividade do catálogo Ler conta moito:

Filipa cos contos

repertorio de Carlos Casares

da man de Bandullo Azul

o 4 de agosto, ás 12:00 na sala infantil

Comezamos adaptando o oído á música de acompañamento, aprendendo unha historia do máis breve da man de Fran: Estaba a amora no seu lugar, pero como era moi moi breve, decidimos alongala un pouco con máis estrofas encadeándolle máis personaxes.

A continuación coñecemos a Filipa e puidemos escoitar unhas historias desternillantes, entre as cales había varias inspiradas na obra de Carlos Casares: Lolo anda en bicicleta, A cousa que máis doe do mundo, A figueira de Pelostortos, A galiña azul, e unha historia inventada, Hipo que?.

Cantamos, rimos, berramos, e en definitiva pasámolo en grande!

Para rematar, os que quixeron, fixeron unha foto de grupo con Filipa e Fran.

Esta actividade do programa “Ler conta moito” da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria coa colaboración do Concello do Saviñao, gustou moito ós asistentes, tanto grandes como pequenos.

filipa cos contos

O vindeiro venres, 4 de agosto, visitaranos Bandullo Azul co seu espectáculo Filipa cos contos, actividade recomendada para idades de 3 a 12 anos e público familiar.

Faremos unha viaxe polos contos tradicionais e o repertorio infantil de Carlos Casares (a quen se lle adicou o Día das Letras Galegas este 2017), amenizados con música e cancións en directo con guitarra e voz.

filipa cos contos_pq

Filipa cos contos
4 de agosto
12:00 horas
Biblioteca Municipal do Saviñao

Xa sabedes que contades cunha selección de libros relacionados coa actividade desenvolta, desta vez, exposta fronte ás escaleiras en lugar de na Casa dos ratos.

Esta actividade pertence ó programa “Ler conta moito” da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria coa colaboración do Concello do Saviñao.

obradoiro de debuxo monstruoso

O venres 7 de xullo, debuxa en directo co autor dos Megatoxos.

cartaz_anxo_farina_pq

Podes aproveitar para coñecer as obras que temos na biblioteca. Así cando veña, poderás facerlle preguntas sobre os seus traballos. Están xa expostas na casiña dos ratos. Podes atopar desde contos infantís e novelas xuvenís ata guías de viaxes por Galicia e as ilustracións dun libro de teatro.

Ensinaranos trucos para debuxar e rematarremos coa contrución dun deseñador de monstros ou seres imaxinarios.

Vente divertir mentras aprendes!

Teremos 2 obradoiros o  venres 7 de xullo:

  • ás 12 da mañá na Biblioteca de Escairón
  • ás 5 da tarde na Biblioteca de Currelos

Deberás anotarte porque hai aforo limitado e para que teñamos materiais suficientes para todos. Podes facelo no teléfono da biblioteca: 982452324 durante as horas de apertura (10-14 h. e 16:30-20 h. e a partir do 3 de xullo de 8:30-14:30 h.).

diario de ana frank

Acaban de facerse 70 anos da primeira publicación do Diario de Ana Frank da man do seu pai Otto co título de A casa de atrás (o 25 de xuño de 1947).

Trátase da historia dunha moza alemá de ascendencia xudea que se traslada coa súa familia fuxindo da Alemania nazi a refuxiarse en Ámsterdam.

diarioÓ facer os 13 anos Ana recibe como agasallo dos seus pais un libro de autógrafos que comeza a usar como diario.

Pouco despois, toda a familia terá que ocultarse coa chegada dos nazis.

Escribe no diario tamén durante os 2 anos e 1 mes en que permaneceu oculta coa súa familia e outras 4 persoas ata que foron descubertos (entre o 9 de xullo de 1942 e o 4 de agosto de 1944).

diario2Só un ano despois de ser capturadas, Ana e a súa irmá maior Margot, morreron de tifus pouco antes de que o campo de concentración nazi de Bergen-Belsen ó que foron trasladadas fora liberado.

O seu pai, Otto Frank, foi o único sobrevivinte do grupo de persoas que se escondían xuntos en Ámsterdam. Ó recuperar os escritos de Ana, decidiu cumprir o desexo da súa filla e publicou a súa historia, que foi traducida a varios idiomas.

Podes atopalo na biblioteca!

brauliotuber dos bolechas

Chegounos esta carta dos Bolechas, e queremos compartila con vós porque sabemos o moito que vos gustan os máis de 90 libros seus que temos na biblioteca [chivareivos que hai sorteos e premios…]. Nela dinnos que Chega… BraulioTuber

Ola amigas e amigos!

Braulio converteuse en youtuber para contarnos como vive a cativada galega estas festas do entroido que tanto nos gustan. Coa TVG percorreu varios colexios de Galicia para mostrar algunhas das tradicións e celebracións típicas de cada zona.

Pero nesta ocasión os Bolechas compartirán protagonismo coas nenas e nenos, que son os que nos contarán como viven o carnaval, de que se disfrazan, que fan nestas datas, que comen… e mesmo interpretarán cantarelas típicas das súas zonas.
brauliotuberPara iso contarán coa axuda dos seus profesores, parte fundamental deste novo proxecto que se desenvolve integramente nos centros educativos de Galicia, concretamente nas aulas de infantil e primaria onde se atopan os máis fieis seguidores dos Bolechas.

A partir do martes, os vídeos que se vaian emitindo na TVG estarán tamén dispoñibles na web www.osbolechas.gal/brauliotuber con máis sorpresas que iredes atopando…
 
Grazas a eles poderemos coñecer, da man de quen máis e mellor goza destas festas, o ENTROIDO GALEGO!

Unha aperta,

A Familia Bolechas

doazón de sangue no saviñao

O vindeiro mércores, día 28 podedes ser solidarios e compartir o voso sangue.

A unidade móbil do Centro de Transfusión de Galicia estará no noso concello:

  • en Currelos ata mediodía, de 16:15 a 18:00
  • en Escairón desde mediodía, de 18:30 a 21:00

Se queres levar algunha lectura breve para entreterte durante a espera e a sesión doazón, podemos recomendarche algunha lectura na biblioteca!doazón 28 novembro.jpg

leo, leo, que les?

6053

¿Qué pensaría su padrastro? ¿Consideraría aún que no servía para la ciencia? ¿Qué pensaría su madre, confinada a un sillón de ruedas en un instituto geriátrico? Desde que se produjo el descubrimiento, una semana atrás, sólo había podido hablarle por teléfono brevemente una sola vez, y se prometió volver a llamarla desde Washington.
Tal como lo había hecho centenares de veces, miró por la ventanilla del avión y trató de imaginarse qué impresión de la Tierra se llevaría un observador extraterrestre, a esa altitud de doce o catorce mil metros, suponiendo que dichos seres tuvieran ojos semejantes a los humanos. En amplias zonas del mediooeste se veían diseños geométricos de cuadrados, rectángulos y círculos realizados por personas según sus predilecciones agrícolas o urbanas; había también enormes regiones del sudoeste en las cuales el único signo de vida inteligente era una ocasional línea recta que cruzaba montes y desiertos. Los mundos de civilizaciones más avanzadas, ¿son tan geométricos, son reconstruidos totalmente por sus habitantes? ¿O acaso, la señal de una civilización realmente adelantada sería el no dejar señal alguna? ¿Podrían ellos darse cuenta con sólo mirar en qué etapa nos encontramos de una inmensa secuencia cósmica de evolución en el desarrollo de seres inteligentes?
¿Qué otras cosas advertirían? Por lo azul del cielo, podrían obtener un cálculo aproximado del número de Loschmidt, la cantidad de moléculas que hay en un centímetro cúbico a nivel del mar. Aproximadamente tres veces diez elevado a la decimonovena potencia. Les sería fácil determinar la altura de las nubes por el largo de las sombras proyectadas sobre la Tierra. Y si supieran que las nubes son agua condensada, podrían calcular la temperatura de la atmósfera puesto que la temperatura debía descender a cuarenta grados centígrados bajo cero a la altura de las nubes más altas. La erosión de los accidentes geográficos, el recorrido sinuoso de los ríos, la presencia de lagos, todo hablaba de una antigua batalla entre procesos de formación y de erosión de la Tierra. Podía notarse claramente que se trata de un planeta viejo con una civilización nueva.

Desde 2009, por inicitiava do Center for Inquiry, varias organizacións en pro do humanismo secular e a investigación científica promoven a celebración do Día de Carl Sagan o 9 de novembro de cada año. O fragmento de hoxe pertence á novela Contacto, de Carl Sagan, Editorial Plaza&Janés (p. 99), na que se basea a película homónima.

Para saber máis sobre o día, podedes conultar o enlace Día de Carl Sagan na wikipedia.

#paxina

leo, leo, que les?

12836.jpg

[…] actualidad los granjeros maoríes eran propietarios de fracciones de los campos de cultivo anteriores, y aplicaban los métodos más modernos de la agricultura. Los vecinos blancos a menudo sentían envidia de ello.
—Los maoríes tampoco tienen nada contra el parque nacional, a diferencia de los colonos blancos. Estos no parecen entusiasmados con el proyecto, han protestado mucho… —El afable anfitrión descorchó una botella de whisky y se la tendió a Dobbins—. Más vale que monte un campamento, profesor. Es poco probable que alguien le ofrezca alojamiento. ¿A quién se le ha ocurrido hacer las mediciones precisamente en otoño?
Dos estudiantes también habían sacado unas botellas de su equipaje y las hicieron circular para regocijo general. A Atamarie casi le recordó a las reuniones de los jóvenes de Parihaka o las fiestas junto a la hoguera de los ngai tahu. Ahí, de todos modos, la atmósfera era más tensa. Los estudiantes de segundo y tercer curso formaban grupitos y competían por los favores del profesor. Dobbins, por su parte, conversaba por educación con el granjero, con quien tenía pocas cosas en común. Así que Atamarie volvió a ganar puntos con él, pues se entendía estupendamente con el anfitrión. La joven contó de Parihaka y de las ovejas de su abuelo, de quien, para su sorpresa, el granjero había oído hablar.
—¿Michael Drury? ¡Vaya por Dios, muchacha, el mundo es un pañuelo! ¡Tengo un descendiente de uno de sus mejores carneros! —Como para reforzar ese casi parentesco, sirvió a Atamarie un whisky y a continuación no encontraba el momento de irse con la joven a los pastizales para mostrarle su maravilloso ejemplar—. El ganador nacional… Heribert. Ya sabe usted…
Atamarie lo sabía. Un retrato del carnero, eternizado en un óleo por su tía Heather, colgaba en la sala de estar de los Drury.
A continuación se abordó el tema de la obtención de lana y el esquileo de las ovejas, y el profesor y Richard abundaron en digresiones teóricas sobre el posible empleo de la electricidad en el desarrollo de máquinas esquiladoras. Atamarie lo encontró muy interesante, pero a esas alturas el whisky la había envalentonado […]

Fragmento de “Las lágrimas de la diosa maorí” de Sarah Lark, Ediciones B, terceiro volume da saga familiar ambientada en Nova Zelanda Trilogía del Kauri.

escribes cartas?

Este domingo, 9 de outubro, celébrase o Día Mundial do Correo.

Que vos parece celebralo escribindo unha carta a man e enviándolla a alguén a quen apreciades para que lle chegue o venres ou o luns?

This slideshow requires JavaScript.

Preguntade na oficina máis próxima o tempo que tardaría en chegar (as nacionais adoitan tardar, dependendo das datas de 2 a 3 días) e enviádea con tempo…

E se non chega a tempo, non pasa nada. A sorpresa será igualmente agradable para quen a reciba.

Aquí vos deixo o esquema máis básico de escritura dunha carta:

Escairón, 3 de outubro de 2016

Querid@s usuari@s,

Quero explicarvos brevemente como escribir unha carta.

Tal e como vedes, comeza indicando o lugar desde o que escribimos e a data separados por unha coma. Despois dun breve saúdo entramos en materia: a mensaxe que queremos enviar na nosa carta (contar como estamos, as novidades que hai na nosa vida, en fin, o que queiramos contarlle á persoa á que lle imos enviar a nosa carta).

Para rematar e pechar a carta, despedímonos. A despedida podémola facer de moitas maneiras: decindo que queremos a esa persoa, decíndolle que agardamos vela pronto ou que agardamos a súa resposta,… e finalmente indicamos o noso nome e rúbrica para que saiba quen lle escribe (aínda que se non esquecemos indicalo no sobre, xa o saberá antes de abrir a carta).

Espero que vos animedes a escribir algunha carta para celebrar o Día Mundial do Correo, e pasedes pola biblioteca a contárnolo e buscar algún libro relacionado con cartas.

Ata pronto,

A vosa bibliotecaria favorita.

No sobre no que enviedes a vosa carta, deberedes indicar o nome e enderezo da persoa que debe recibila [DESTINATARIA], ademais do voso nome e enderezo [REMITENTE] para que saiba a onde debe responder. Ademais deberedes poñer un selo [TIMBRE] para pagar o envío. (Podedes ver como e onde poñelos no debuxo do sobre que vos deixo ó comezo deste artigo.)

Tamén podedes pasar pola biblioteca para preguntar como facer.

Feliz Día Mundial do Correo a todos os escritores e receptores de cartas, e a todos os carteiros e carteiras do mundo!

cartaz-upu-union-postal-universal

Por que este día? Porque nesta data en 1874 se fundou a Unión Postal Universal (UPU).

Desde cando se celebra? Vénse celebrando desde 1969.

Onde atopar máis información? Na páxina da web da Organización das Nación Unidas adicada ó evento http://www.un.org/es/events/postday